loader

TV Հ24

Ազատ խոսք

Հիմա արդեն ակնհայտ է, որ «Հյուսիս-հարավ» մայրուղու ներդրումային ծրագիրը պատմության մեջ կմտնի որպես Հայաստանի երրորդ հանրապետության մեծագույն արկածախնդրություն կամ խարդախություն:«Հյուսիս-Հարավն» իսկապես մեծագույն խարդախություն է, ե՛ւ մասշտաբներով, ե՛ւ ֆինանսական միջոցների ներգրավվածությամբ, ե՛ւ այն իմաստով, որ իրականացվում է տարիներ շարունակ, օրը ցերեկով, բոլորիս աչքի առաջ:

10 տարի շարունակ առաջին ջութակն էր, և այդ ջութակի տարբեր մեղեդիների տակ բնակչության 12 տոկոսն արտագաղթեց: Գուցե պետք է ոչ թե մեղեդիները փոխել, այլ ջութակահարի՞ն:

Ըստ երևույթին ամենատրամաբանական բացատրությունն այն է, որ Երևանի ավագանու ՀՀԿ խմբակցության նյարդերը պարզապես չեն դիմացել, որովհետև ինչ-որ կանայք իրենց դրախտային կյանքը հարամում են, ինչպես և խոստացել էին, դժոխքի են վերածում: Եթե «Երկիր ծիրանի» խմբակցությունը չլիներ, այդ կյանքն իսկապես դրախտային կլիներ: Դրա համար բոլոր նախադրյալները ստեղծված են:

Մի խոսքով՝ գործընթացները կարծես թե իսկապես ժողովրդավարական են: Պարզապես ժողովրդի հետ ոչ մի կապ չունեն:

Պատկերացրեք, որ ԱԺ արտահերթ նիստում հենց այս հարցն է բարձրացվում: Որ գնաճին դեմ չենք, բայց աշխատավարձերն ու թոշակները պիտի համարժեք բարձրանան: Հետաքրքիր է՝ հանրապետականներն ու դաշնակցականներն ի՞նչ հիմնավորմամբ պիտի դեմ քվեարկեն: Առավել ևս, որ լրացուցիչ գումարներ տեղն էլ հայտնի է. թանկացումների արդյունքում բյուջե մտած հավելյալ գումարները:

Հենց այս նպատակով էլ Դաշնակցությունը հանդես է գալիս ռեյտինգային ընտրակարգը վերանայելու առաջարկով: Որպեսզի նախապես ամրագրի իր տեղը նաև հաջորդ կոալիցիայի կազմում:

Սերժ Սարգսյանն այնուամենայնիվ հոգու խորքում չի ցանկանում, որ Արմեն Սարգսյանը նախագահ ընտրվի լայն համախմբման արդյունքում: Որովհետև ինքը երկու անգամ նախագահ է դարձել հազիվ 50 տոկոսը հաղթահարելով, ՀՀԿ-ն ընդհանրապես իշխող կուսակցություն է դարձել 50 տոկոսից պակաս ձայներ հավաքելով, ու հիմա եթե Արմեն Սարգսյանը նախագահ դառնա, ասենք՝ 80 տոկոսով,հասարակությունը կարող է սխալ ազդակներ ստանալ:

Պարզապես այս օրենքով շատ լավ երևում է, թե իշխանություններն ինչպես են վերաբերվում պետությանն ու օրենքներին: Ամենամտահոգիչը հենց այս անլրջությունն է: Առանց խորանալու, առանց երկար-բարակ մտածելու, հենց այնպես օրենքներ են գրում՝ ինչպես, ասենք, իրենց երեխաների համար ստեղծագործական շարադրություն կգրեին: Կարևորը՝ որ գրվածքը բյուջեն համալրելու պոտենցիալ պարունակի:

Լրահոս