loader

Գլխավոր

Ռեպլիկ

Ժողովրդական իմաստնությունը ուրիշ բան է ասում՝ թթու չէ, թան չէ երկիր կառավարելը ամեն  մարդու բան չէ: 20 տարի երկիրը քարուքանդ անելուց հետո դարձյալ մտածում են չհեռանալու մասին:

Պատկերացնու՞մ եք, ընտրության ենք գնալու և մեր ձայնը որոշիչ է լինելու, ու թաղի խուժանի դերը՝ զրոյական: Գնահատենք հեղափոխության ամենախոշոր ձեռքբերումը:

Ի՞նչ քաղաքական հետապնդման մասին  է խոսքը կամ  քաղաքական վենդետայի: Քաղաքական հետապնդում, քաղաքական վենդետա արտահայտությունները մեղադրյալ Քոչարյանից կիլոմետրերով հեռու են:

Հասարակությունը այլևս 1998-ինը  չէ և շատ լավ է պատկերացնում, թե, որ լրատվամիջոցը ում է ծառայում, նույնիսկ  կեղծ լուրի տարածման պատճառները գիտի:

Ուզում ենք հարցնել Վիգեն Սարգսյանին, ովքեր,որ երկիրը դատարկել են, որոնց պատճառով դպրոցներ են փակվել, անասելի չափերի  է հասել արտագաղթը, որն երկրի անվտանգությանն է սպառնում, սև են, թե՞ սպիտակ, ընտրակեղծարարները սև են, թե՞ սպիտակ, բանակը թալանողները սև են, թե՞ սպիտակ:

Տեսնելով հանրապետականների բոցաշունչ ելույթները, նրանք ամենևին էլ պատրաստ չեն իշխանությունը ժողովրդին վերադարձնելու, և դա պիտի լինի միայն սահմանադրության մեջ փոփոխություն կատարելով:

Սամվելֆարմաննյանները երբ իրեց շեֆին օժտեցին գերլիազորություններով, կառավարության դուռն էլ փակեցին լագրողների առջև, իսկ հիմա ամեն ինչ լրագրողների դիտակետում է լինելու:

Եթե  քսան տարվա ընթացքում Շարմազանովը գոնե մեկ անգամ համարձակություն ունենար և բարձրաձայներ երկրի ներսում թե՛ ներքին, թե՛ արտաքին քաղաքական անվերջանալի թվացող ձախողումների մասին, մենք առարկել չէինք կարող, բնական կլիներ:

Լրահոս